5 kwietnia 2011 r.
Umowa w sektorze rybołówstwa między WE a Komorami – Wspólnotowe środki finansowe na rzecz wdrażania wspólnej polityki rybołówstwa oraz w obszarze prawa morza – Rybołówstwo – przejściowe środki techniczne – Przywóz produktów rybołówstwa z Grenlandii (debata)
Szanowni Państwo! W dzisiejszej debacie omawiamy cztery sprawozdania, więc na początku chciałbym podziękować wszystkim sprawozdawcom za ich pracę oraz Komisji Europejskiej za współpracę. Na początek kilka słów na temat sprawozdania pani Grelier, które jest kompromisem między grupami politycznymi a Komisją Europejską, w związku z czym popieram wersję uzgodnioną i przegłosowaną w Komisji Rybołówstwa. Ze względu na wejście w życie traktatu z Lizbony Komisja Europejska wycofała w 2010 r. wniosek w sprawie rozporządzenia Rady dotyczącego ochrony zasobów rybnych poprzez środki techniczne i miała opracować nowy plan. Nowy plan miał być zgodny z przepisami traktatu oraz uwzględniać reformę wspólnej polityki rybołówstwa. Wniosek miał zostać przedstawiony w trzecim kwartale 2011 r. Niestety wydaje się, że Komisja nie zdąży przygotować na czas projektu rozporządzenia, a co gorsze nie znajdzie środków finansowych na jego zmianę. To zła perspektywa. Głosując jutro nad przedłużeniem tymczasowego rozporządzenia, zobowiązujemy się względem rybaków do pracy nad nowym rozporządzeniem, które musi w końcu usystematyzować całą gamę przepisów regulujących dozwolone metody oraz miejsca połowów ryb.
Pocieszające jest jednak, że najprawdopodobniej, zgodnie z najnowszymi informacjami, Komisja będzie chciała przekazać część kompetencji państwom członkowskim w kwestii środków technicznych. To bardzo dobry krok w stronę decentralizacji. Środki techniczne stosowane w poszczególnych basenach morskich są zróżnicowane w zależności od warunków lokalnych. W systemie zarządzania sektorem rybołówstwa należy porzucić tradycyjne podejście odgórne, kładąc nacisk na zasadę regionalizacji, która pozwala uwzględnić warunki panujące na poszczególnych akwenach morskich. Dlatego musimy zdecydowanie odrzucić wszelkie próby przyjmowania uniwersalnego, wspólnego modelu zarządzania rybołówstwem i wezwać do należytego uwzględniania szczególnych cech różnych europejskich mórz. Podejście indywidualne to właściwy kierunek w drodze ku zrównoważonemu zarządzaniu sektorem rybołówstwa. Dziękuję.
Zobacz zapis wideo wystąpienia w serwisie Parlamentu Europejskiego
Podobne artykuły
- System przywozu do UE produktów rybołówstwa i akwakultury w perspektywie przyszłej reformy WPRyb (debata)
- Długoterminowy plan dotyczący zasobów sardeli w Zatoce Biskajskiej i połowów tych zasobów – Plan długoterminowy dotyczący zachodniego stada ostroboka pospolitego oraz połowów eksploatujących to stado – Zakaz selekcji jakościowej i ograniczeń połowów storni i skarpa w wodach Morza Bałtyckiego oraz cieśnin Bełt i Sund – Wykorzystanie w akwakulturze gatunków obcych i niewystępujących miejscowo (debata)
- Parlament Europejski o priorytetach reformy wspólnej polityki rybołówstwa
- Zielona Księga: Reforma wspólnej polityki rybołówstwa (debata)
- Generalna Komisja Rybołówstwa Morza Śródziemnego (debata)
